Anioł

Burzy emocji w jej oczach
nic już nie ugasi…
nocami wpatrzona w bezkresne niebo…
…może ujrzy jakiś znak?
Mocniej świecącą gwiazdę?
Może znajdzie ukojenie?
Chciałaby wniknąć w świat
nieśmiertelnych dusz…
…na chwilkę
zobaczyć ukochaną mgłę…

…uczy się życia od nowa…
…w jego oczach był cały jej świat…
Szukała nieba, na dnie raju…,
Piekła w świetle ognia…,
Miłości na dnie srebrnego kryształu...
Łzami płakała…
Szlochem zanosił się jej świat....
Pytała nieba, pytała gwiazd
Ile jeszcze pustka będzie jej gościem?
jej sumieniem....?
jej początkiem....?

Kiedy serce zabije… ?
Kiedy znów oczy zabłyszczą?
Gdzie jesteś?...........

Na jakiej drodze musi stanąć
by, choć na chwile go zobaczyć…?
Jakimi ścieżkami ma podążać…?
by napotkać jego ślad…?
Gdzie jest ten Anioł?......
Wiedziała już od dawna
że nigdy nie będzie należał do niej....
a pragnąć go może tylko w snach,
i tak cichutko by nie zbudzić czasu…
Dla niego wyrzekła się wszystkiego...
Wiary…, szczęścia…, współczucia…
Jest człowiekiem.......
…człowiekiem…
…Który pokochał…Anioła !!!!!